SON DAKİKA

ABD İLE GÜVENSİZ BÖLGE!..

DÜNYA, GÜVENLİK, SİYASET, YORUM & ANALİZ

MÜŞTEREK HAREKAT MERKEZİ!..

GÜVENLİK, YAZARLAR, YORUM & ANALİZ

ONLAR, ‘’SAVAŞIN ÇOCUKLARI!..’’

Bu haber 20 Ekim 2019 - 1:42 'de eklendi ve kez görüntülendi.

Onlar, savaşın çocukları!.. Onlar, hayata hükmen mağlup başladılar!..

Onlar, bir yaşına daha girince; mumlarını söndüremeden ‘Doğum Günü Partisi’ yapamadan, her gün bir kaç parti bombayla tanıştılar!.. Hayatları söndürüldü!.. Kimileri de bir yaşını dahi göremeden, bombalanıp hayata veda ettiler!..

Onlar için anne karnında ‘Cinsiyeti Belli Oldu’ diye parti yapamadılar!.. Kimileri dünyaya umutla gelmeyi beklerken, anne karnında, anneleriyle beraber sömürgeci vampirlerin köpeklerinin vahşetine uğradılar!..

   

Onlar, ‘İlk Diş’i’ çıkınca parti yapamadılar!.. ‘Ee bebeğim ee!..’ ninnileriyle beşikte sallanırken; uyutulamadan, bir tebessüm bile edemeden, medeniyetten yoksun tek dişi kalmış canavarlar tarafından, kundakta kundaklandılar!..

Onlar, daha oyuncaklarla tanışamadan bombayla tanıştılar!.. Elim sende oyununu oynayamadan, ellerini kollarını kopardılar!.. Saklambaç oyunu oynayamadan, bir daha çıkmamacasına saklandılar!.. Parklarda, bahçelerde koşamadan, lunaparkta atlıkarıncaya binemeden, dönme dolaplarda gökyüzünü göremeden; gözlerini sonsuzluğa yumdular!..

Onlar, lunaparkta etekli balerine binmenin tadına varamadan, eteklerine sarıldığı annesinin ölümünü seyretti, gözlerinden oluk oluk yaşlar akıtarak!..

Onlar, savaşın çocukları!..

Onlar, hayata hükmen mağlup başladılar!..

Bebekler genelde ağlayarak uyanırlar ama onlar, ya korkudan uyuyamadılar, ya da hep dehşetle uyandılar!.. Onlar kapısında “Bebek Var. Zili Çalmayınız!..” yazısını daha yazamadan ölüme uyandılar, uyarılmadan!.. Kimileri(!) zil takıp oynadı arkalarından!..

‘Çikolata tadında’ başlayan ‘En tatlı sabahlar’ı olmadı onların!.. Kahvaltılarında yiyecek kuru bir ekmekleri dahi yoktu!..

Onlar, bir bebek bezi masalında ki gibi; ‘Pamuklar ülkesi kraliçesinin bebeğine uygun ve layık bezi bulmanın sevincini, mutluluğunu yaşayan bebekler’ olamadan, biz onların ölümüne tanık olduk!.. Ekran başında, masal dinler gibi, vahşice katledilmelerinin görüntülerini koltuğumuzda gerile gerile uzanarak seyrettik!.. Ya çekirdek çıtlatarak, ya mısır patlatarak, ya da çayımızı, kahvemizi yudumlayarak!.. Bir de; “Savaşa Hayır” diyerek, rahatlığını yaşadık vicdansızlığımızın!..

‘Bir bilmecem var çocuklar. Haydi sor sor!..’ diye başlayan, bisküvi tadında cici bebe reklamları hiç olmadı onların!.. Bisküviyle tanışamadan hayatları bir bilmece oldu!.. Sorup sorgulama gereği dahi duymadık!.. Sanki bebeleri cici değildi(!) onların!..

Bambi’si yoktu onların!.. Sıcacık ve konforlu yatakları, huzurlu ve rahat uyuyabilecekleri bir döşekleri dahi yoktu geceleri soğuktan koruyan!.. Yastıkları taştan, döşekleri betondan, Bam! Bam! diye silah sesleri vardı kulaklarını patlarcasına çınlatan!..

Onlar, savaşın çocukları!..

Onlar, hayata gözlerini bombayla açtılar, bombayla kapadılar!..

 

Onlar, pencereleri olmayan buz gibi odalarda donarken; biz sıcacık odalarımızda buz gibi kolamızı yudumlayarak işin kolayına kaçtık, kola/yı seçtik!..

Onlar, ‘ışıldayan saçlarda parlaklık ışıltısı yaratan, jan jan’lı şampuanlar’ kullanamadılar!.. Parlak saçları hiç bir zaman olamadı onların!.. Gökyüzünden gelen fosfor bombalarıyla parçalandı’ okşanası o saçlar!.. ‘Bıcı Bıcı’ yapamadan, eğlenerek gözleri yanmadan yıkanamadılar!.. Çünkü, onların gözlerinden hep kanlı yaş akıttılar!..

Bazıları için bir yaşam tarzı olan, kaşık kaşık yiyecekleri ‘Kahvaltının Yıldızı’ nı ekmeklerine süremeden, onların yıldızlarını söndürdüler!.. Çikolata renginde bedenlerinin üstlerine, kara toprak örttüler!.. Biz de, sadece ölüm tarzlarına sessizce baktık, sessiz kaldık!..

‘Her popişin altının kuru ve güvenli olmaya hakkı var. Çünkü anneler güvende olmak ister. Bu annelerin en doğal hakkı.’ Ama, onların popişlerinin anneleri hak arayınca; ‘Savaşa hayır!..’  

El insaf!.. El izan!.. Biraz da idrak!..

Onlar, ‘dizi/film arası reklam’ gibiydiler bizim için!.. Onları ‘önce hüplettiler, sonra bombalarla gümlettiler!..’ Biz sadece seyredip geçtik!.. Çünkü onlar, bizim bebelerimiz, bizim çocuklarımız değil; Suriyeli bebeler ve Suriyeli çocuklardı!..

Onlar, savaşın çocukları!.. Onlar, hayata hükmen mağlup başladılar!..

Yusuf ÇEBİ/DipDalgaHaber.com

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Yorum Yok

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.